Arayış Yazıları

Hayal kırıklığına uğramış kişi için, sorumluluktan kurtul. mak, karşılaştığı güçlüklerden kurtulmaktan daha çekicidir. Bu kişiler, çaresiz başarısızlıklarının ve kendi kendine karar vermenin sorumluluğundan kurtulmayı özgürlükleriyle değiş tokuş etmeye isteklidirler. Plan yapmak, emir vermek ve bütün sorumlulukları kendi omuzlarına yüklenmek isteyenler lehine hayatlarının idaresinden feragat ederler. Eric Hoffer/ Kesin İnançlılar

Ahlak, başkalarının acıları için de harekete geçmeyi gerektirir. Sadece benim için veya benim kabilem için değil, öteki için de adalet. Kemal Sayar/ Kayıp Arkadaş 

"Siz de şunu yaptınız..." tarzı ayrıştırıcı söylemler, hemen bir "biz ve onlar" ikiliğine savrulma ve mevzi lenme kolaycılığı, ıstırap çekenle hemhal olmamızın önüne geçiyor. Kemal Sayar/Kayıp Arkadaş 

Bilinen bir durum, mazlum bize benzemediğinde onunla özdeşlik kurmamız zorlaşıyor. Kayıp Arkadaş/Kemal Sayar

Bil ki, şu hayatta en büyük özgürlük, bir yaprağın bile kendisinden izinsiz yere düşmeyeceği o büyük iradeye teslim olup, “Emrolunduğun gibi dosdoğru ol!” (Hud, 112) ilahi prensibi gereği düz, sade, hesapsız ve cesurca yaşamaktır. Çünkü evhamlı bir kalp, korkak bir yürek ve dengeci bir zihinle hedefine ulaşan görülmemişti.

Ne zaman bunalsan, ne zaman dara düşsen, ne zaman kalbin sıkışsa şu ayetleri ezberle ve tekrar et: “Benim dostum ancak âlemlerin Rabbidir. Beni yaratan da O’dur, doğru yola eriştiren de O'dur. Beni yediren de O’dur, içiren de O'dur. Hasta olduğumda bana şifa veren de O’dur. Beni öldürecek, sonra da diriltecek olan da O'dur. Rabbim! Bana hikmet ver ve beni iyiler arasına kat” (Şuara, 77-83).

Kim ne derse desin sen Allah’ın ne dediğine bak! Kim ne yaparsa yapsın sen Allah’ın emrettiğini yap! Kimsenin planına, stratejisine, fitnesine, tuzağına, tehdidine eyvallah etme! Bil ki, işin sonunda Allah ne derse o olur. Çünkü: “Yaşatan da O’dur. Öldüren de O'dur. O, bir işin olmasını istedi mi, ona sadece ‘ol!’ der ve o da olur” (Mü'min, 68).

Geçmişe takılıp bu gününü zayi etme! Çünkü artık onu geri getiremezsin! Geçmişe dair ancak iki şey yapabilirsin. Birisi geçmiş günahlarına tevbe diğeri ise geçmişteki nimetlere şükürdür. Gelecekle ilgili de endişe ve kaygıya kapılma! Olmamış olayları kafanda kurup durma! Çünkü yarına bile çıkacağın belli değildir. Sen elindeki vakti değerlendir. “Bir işi bitirince hemen başka bir işe koyul ve yalnızca Rabbine yönel!” (İnşirah, 7/8).

Dertlerini herkese anlatma! Sana hiçbir faydası dokunmayacak insanlara yaşadığın imtihanlardan dolayı sızlanıp durma! Hastalandığında sana şifa veremeyen, dara düştüğünde rızkını artıramayan, sıkıldığında kalbini genişletemeyen kullara el açıp durma! Eğer bir yardıma, bir desteğe ve bir dosta ihtiyacın varsa hemen Allah’a yönel! Çünkü: “Senin için Allah'tan başka ne bir dost ne de bir yardımcı vardır” (Bakara, 107).

Allah'ın seni kaç kez uçurumun kenarından aldığını, kaç beladan kurtardığını, kaç darlıktan genişliğe kavuşturduğunu, kaç sıkıntıdan ferahlığa çıkardığını, kaç hastalığına şifa verdiğini asla unutma! Rabbine karşı nankör olma! Çünkü her dara düştüğünde yalvarıp yakardığın Rabbin buyuruyor ki: “İnsana bir zarar dokunduğunda, yatarken, otururken veya ayaktayken bize sürekli yalvarır durur. Fakat o sıkıntıyı kendisinden kaldırınca sanki bize hiç yalvarmamış gibi çekip gider” (Yunus, 12).

Üzüldüğünde, hastalandığında, rızkın azaldığında, kalbin daraldığında, evinde huzur kalmadığında, çocuklarına söz geçiremediğinde, eşinle anlaşamadığında, sıkıntılar bitmek tükenmek bilmediğinde, yalnızca Allah'a yönel! Çünkü: “Seni bütün sıkıntılardan ancak Allah kurtarır” (Enam, 64).

Belalardan, musibetlerden, hastalıklardan, rızık darlığından, kaybetmekten, yıkılmaktan, acı çekmekten değil, yalnızca Allah’tan kork! Çünkü: “Kim Allah'tan korkarsa Allah ona (her darlıktan) muhakkak bir çıkış yolu gösterir. Ona hiç beklemediği yerden rızık verir. Ona her işinde muhakkak bir kolaylık sağlar. Onun günahlarını örter. Ve kim Allah’a tevekkül ederse Allah ona yeter” (Talak, 2-5)

                          Korkular ruhunu kuşattığında, üzüntüler kalbini ele geçirdiğinde, huzursuzluk yüreğine çöktüğünde, imtihanlar üstüne üstüne geldiğinde, endişe ve kaygılar seni bunalttığında, tüm benliğinle de ki: “Allah'ın bizim için yazdıklarından başka, başımıza hiç bir şey gelmez” (Tevbe, 51).

                 Her şey geçer, ömür de geçer, bütün tartışmalar biter, bütün gündemler değişir, bütün unvanlar, koltuklar, makamlar geride kalır, bütün telaşlar son bulur, hayat sensiz de akıp gider. Ne yaparsan yap kimseyi razı edemezsin muhakkak bir eksiğin bulunur. Sen Allah’ı razı etmeye bak! Çünkü O seni asla yalnız bırakmaz. Ve sakın Unutma! Allah kuluna şah damarından daha yakındır  (Kaf, 16).

"Büyük kulak" da biz onu dinlediğimiz ve onayladığımız için var, içimizdeki tecessüs duygusuna, hasım saydıklarımızın zillet haberlerini duymaya olan açlığımıza seslendiği için var. "Büyük kulak" olmamak veya ortaya çıkan büyük kulakları terbiye etmek devletin işi, bize düşen sadece kendi küçük kulaklarımızın namusunu korumak. Biz bu namusu korursak, büyük kulak zaten hükmünü yitirecektir. Kemal Sayar/Kayıp Arkadaş/Büyük Kulak 

Gözetlemenin nesnesi olmak toplumsal kaynağı artırıyor ve güven hissini aşındırıyor. Dinlendiğini düşünen insanlar Risk almak istemez edilgenleşir ve büyük kulakın kaporitesine RAM olur Herkesin bir diğerine şüphe ile baktığı Olan biteni büyük bir kontrolün içine yerleştirdiği bir toplumsal düzende barışın filizlenmesi zordur günümüzde kayıtlı ve kayıt dışı politikanın şaka ve kahkaha üzerinde değil açık veya örtük nefret üzerine inşa edildiğini görüyoruz nefret ve öfke değerli bir politik mal artık huzurun yeniden tesis edilebilmesi için insanların mahremiyetinin yeniden kutsal bölgeye ilan edilmesi gerekiyor başkalarına hayatını dinleyen büyük kulak herkes fırlattığı marifetiyle Politik bir aktör hüviyeti kazanmamalıdır. Kemal Sayar/ Kayıp Arkadaş 

Ey bizi nimetleriyle perverde eden SULTANIMIZ! Bize gösterdiğin numunelerin ve gölgelerin asıllarını, menba’larını göster. Ve bizi makarr-ı saltanatına celbet. Bizi bu çöllerde mahvettirme. Bizi huzuruna al. Bize merhamet et. Burada bize tattırdığın leziz nimetlerini orada yedir. Bizi zeval ve teb’id ile tazib etme. Sana müştak ve müteşekkir şu muti raiyyetini başıboş bırakıp idam etme. YA RAB! kusurumuzu affet bizi kendine kul kabul et. Emanetini kabzetmek zamanına kadar bizi emanette emin kıl. Ruhumuzu cesedimize, kalbimizi nefsimize, aklımızı midemize hakim eyle. Lezzeti şükür için isteyen kullarından eyle. YA RAB! Resûl-u Ekrem Aleyhissalatü Vesselamın bereketi hürmetine bize ihsan ettiğin maddi ve manevi rızkımıza bereket ihsan et!.. Amin!…

İnsan bazen tek bir bedenin içinde iki kişiyle yaşar. Biri ister, diğeri engeller. Biri cesaretle yürümek isterken, diğeri korkuyla geri çekilir. Bu iç çatışma, insanın en ağır imtihanlarından birisidir. Çünkü bu mücadele dışarıda değil, kalbin içinde yaşanır. İnsanı en çok yoran şey, başına gelenler değil; kendisiyle yaptığı bu bitmeyen savaştır. Kaçamaz, susturamaz iç sesi. Çıkış aradıkça sorular da çoğalır:  Ne yapmalı? Nereye sığınmalı?  Bu hâlin bir sonu var mı? Vesvese tam da burada başlar. Şeytan, insanın kalbine vesveseyi fısıldar; insan da onu büyütür. Üzerinde durdukça vesvese güçlenir, zihin daralır. Kaçtığını sandığı şeyin içinde bulur kendini. Oysa Allah, insanın içine düşen bu hâli bilir ve “şeytanın vesvesesinden Allah’a sığın” buyurur. Zor görünen her meselenin bir çıkışı vardır. Fakat vesvese, Allah’tan kopuk bir kalpte büyür. İnsan ne kadar çaresiz hissederse, kalbin etrafındaki duvarlar o kadar yükselir. Kendi içine kapanır, sanki yalnız bırakılmış gibi hiss...

Nefret… En temiz kelime. Her şeyden vazgeçişin, iyisiyle kötüsüyle reddedişin adı.Kalbinden silmek, uzak tutmak,  tuzağa düşmemek için kendini koruyuşun. İlk fırsatta terk ediş; önce duygusal, sonra fiziksel… Hayatında olmadığını saymak, anlamından çıkarmak. Bir duygunun en saf hâli, zirve hâli. Kim olduğunun, nerede durduğunun önemi kalmayan bir varlık… Tiksinti kaynağı, ruh dünyamın karanlığa açılan penceresi. Ey nefret, ey adavet… Biliyorum; karşındakini yıkıp geçecek derecedesin. Kim ki fıtratının tersine hareket eder,  bunun bir bedeli vardır. Bugün olmazsa yarın… Mutlaka. Rahmet bulutlarında doğan şefkat damlaları dışında seni söndürebilecek hiçbir şey yok. Sen ateşsin; yanmayı göze alamayan yaklaşamaz. Evet… Aslında gerçek şefkati arıyorsun. Her davranışının arkasında bir tatmin değil, yara almış bir vicdanın sükûnet arayışı var. Osman Öztürk 

Gece… saf karanlık; hiçbir lekeye bulaşmamış siyah. Bir örtü gibi iner her şeyin üstüne, her şeyi kendi hakikatine davet eder. Beyaz gizler; siyah ise ortaya çıkarır. Ve gece, insanın iç âlemini en dürüst hâliyle yüzüne tutan bir ayna olur. Arayan, aradığını çoğu zaman gecede bulur. Çünkü ruha rahatsızlık veren o durumlar, gecenin karanlığında ortaya çıkar. Gündüzün telaşında saklananlar, gecenin sükûtunda birikir, kabarır ve kendini gösterir. Kurtuluşlarımızın miftahı da çoğu kez gecededir. Kararlarımızı gecede alırız; o saf, berrak, ruhu temizleyen anda. Kimsenin olmadığı, yalnızca yüce yaratıcının huzuruyla doldurduğu o derin vakitte… Zamanın sanki durduğu o an, ellerimi kaldırır ve O büyük Zat'a yakarırım: Beni benden daha iyi bilensin. Hâlimi sana şikâyet ediyorum, ayağımı kaydırma, kalbimi karartma. Gönlümü yalnızca Sen'in razı olduğun yollara çevir. Bana kendimle değil, Sen'inle eminlik ver. Nefsimin ateşine beni bırakma; beni, bana rağmen koru. Ve beni bu ıssız çöll...

"İnsan alışkanlıklarının çocuğudur."                                       İbni Haldun

Insanların uğruna öldükleri kutsal amaçlar birbirinden çok farklı olsa bile, o insanlar temel itibariyle aynı şey için ölmektedirler. Eric Hoffer,Keskin İnançlılar 

 Kabenin duvarına şiirler asıldı. Kuran gelince hepsi askıda kaldı. Akletmeyenler onları masal sandı. Akledenleri emredenin aşkı sardı. Aşk olmasa dünya senin olsa dardı. Aşkı olana ahsen esenlik payidardı. Payidar kuranın sesi heryeri sardı. Bundan ahsen melodimi vardı ? Kabenin duvarına şiirler asıldı. Kuran gelince hepsi askıda kaldı. Adilcan Yavaş

Korkular… İnsan ne kadar güçlü görünürse görünsün, içinin bir yerinde sakladığı o sessiz sırlar. Bunlar bazen vesvese olur, bazen de karanlık bir senaryonun ilk sahnesi olur. En ufak bir ağrıdan yola çıkıp insanı körlüğe kadar götüren ihtimalleri düşündürür. “Ne yaparım?” diye bir soru takılır boğazına, cevabını da kimse veremez. Bazen bir düşmanın varlığını hissedersin; adını bilmezsin ama adımlarını duyuyor gibi olursun. Hangi tuzakları hazırlamış olabilir, nereden saldırır, hangi anı kolluyordur… Bu düşünce, insanın içinde bitmeyen bir merakla karışık tedirginlik bırakır. Ama korkular arttıkça başka bir şey de büyür: Allah’a yöneliş… Bir an anlarsın , aslında ne kadar aciz olduğunu. Gücünün, iradenin, planlarının hepsinin bir anda söndüğünü. Çünkü insan bilir ki, onu karanlığın içinden çekip alabilecek tek kudret, sadece Allah’tır. O’nun merhameti bir anlık kalbine dokunsa, bütün korkular dağılıp gider. Korkular birikir, insan ürperir; ama en sonunda başını kaldırıp yalvarmayı öğren...