bir kurtuluştur ölüm
sabretmenin sonunda vardığın son nokta
her seferinde denilmez mi
hesabın sorulacağı o gün karşılaşmak
her şeyin içinden geçmek
ölüm gelmeden öldürebilmek
heveslerini,aşklarını, heyecanlarını...
bir kurtuluştur
miskinlerin bıkkınlığı
maşukların kavuştuğu
zorlukların kolaylaştığı...
Ve, işte o zaman anlarsın
yaşamak denen o ağır ve ıslak illetin
içinde sürüklenirken
kıyıyı görmenin huzurunu
bir nefestir, sonunda ciğerlerine dolan
Yemyeşil ormanların ortasında
içine çektiğin saf oksijen gibi
bir teslimdir
nihayet kıpırdamadan durabilmek
rüzgarın önündeki yaprak olmaktan
usulca vazgeçiş
ve sen
artık bir hiç ya da her şey
iki adım ötedeki o büyük sırrın ta kendisi
bir kurtuluştur ölüm
belki de
yaşadığını
son kez
gerçekten hissedebilmek...
Osman Öztürk
Evet ölüm kurtuluştur ama kime göre, çünkü ölüm dünya odaklı tüm eğlencelerin hazların mutlulukların sonunu getirecek olandır. O yüzdendir ki çok kişi ölümü hatırlamak istemez. Ki bu insanları da şaşarım insan ölüm gibi bir hakikat gözünün önünde dururken ve her an varlığını gösterirken nasıl sadece dünya odaklı hazlarla eğlencelerle mutlu olabilir ki. Bu insanlar misalen bana kalırsa kendini kovalayan bir yırtıcı hayvana kendisine verdiği dehşetten kurtulabilmek için kafasına kuma gömen malum hayvana benzer ki kendisini parçalayacak olan o yırtıcıyi görmeyince o dehşetin korkusunu atmış olur belki de belki de mutlu bile olabilir.... Evet deve kuşu misali bazı insanlar bu dünyaya odaklı eğlence ve hazar'la bu durumda mutlu olabilir fakat bazı kişiler için mümkün değildir çünkü kendilerini kandırabilmeyi başaramazlar yüksek ruh sahipleri hakikatin peşindedir geçiciliğe hiçbir zaman kabullenemezler ve ona Gönül bağlayamazlar onunla kendini kandıramazlar onunla mutlu olamazlar...
YanıtlaSil